Huilen om voeding!

Donderdagnacht mocht ik dus voor het eerst doorslapen, maar ik was zo gewend aan die tijden die mijn mama en papa aanhielden, dat ik me nu maar uit mezelf gemeld heb en dan een uurtje eerder. Vonden zij niet leuk, maar ja, ik ben nog maar een baby en snap niet dat ze nu ineens me niet meer willen voeden 's nachts. Wel ben ik daarna weer meteen gaan slapen en weer wakker geworden rond 6.30 uur. Heb ik het toch prima gedaan?! Vrijdagavond kwamen Annemarie en John langs die ook reuze benieuwd waren naar mij. Ze hebben allemaal knuffeltjes voor me meegenomen met piepjes en kraakjes. Ik hoor die geluiden wel, maar zie niet helemaal wat het is. Het muziekkonijntje vind ik wel reuze interessant en hangt nu bij mijn box. Zal ik ooit zelf aan het koortje kunnen trekken als ik een muziekje wil?

Zaterdag was helemaal niet een lekkere dag om naar buiten te gaan, dus heb ik heerlijk in de box liggen chillen. Wel word ik vaak wakker en heb ik mijn middagspeeluurtje van 11 tot 1. Ik wil dan heel graag aandacht en eindelijk horen mijn mama en papa dat verschil. Mama dacht eerst dat ik dan zoveel honger had, maar ik wil dan gewoon een tijdje bij hun in de armen liggen. Om dit voor elkaar te krijgen, heb ik tot twee keer toe uit de borst gedronken bij mama. Nu vindt ze het eigenlijk weer eng dat ik te weinig drink, omdat ze niet kan zien hoeveel ik drink. Wat wil ze nu eigenlijk? Iedergeval heb ik mijn zuigmomentjes gehad en hoefde ik geen speen daarna. Nu moet ik nog leren om niet in slaap te vallen na 15 minuten. Normaal gesproken heb ik dan altijd mijn flesje leeg en ga ik een tukkie doen. Eens kijken of ik dat ook kan leren. Vandaag is het zondag en ik lig nog op een oor. Hopelijk gaat het mooi weer worden, want dan willen mama en papa me mee uit wandelen nemen. Maar wil ik dat eigenlijk wel?